ve Havva Annemizden bugüne kadar gelen ebeveynlerin, çok kutsal ve o derece nesillerin yetiştirilmesi üzerinde önemi olan görevleri vardır. Nesilden nesile inançlar,örf ve adetler,geleneklerin görüntüleri ve yaşayış biçimleri bize toplumun nerede bulunduğunu gösterir. Evlatların yetiştirilip biçimlendirilmesi küçük yaşta başlar.Doğru değerlerin ve karekterlerin belirlenmesi bu yaşlarda başlar. Ergenlik çağına kadar evlatların eğitimi ve dini sorumluluğu anne ve babaya aittir. Daha sonra onların sorumluluğunda hayat devam eder. Toplum yapısının ana temeli ve ana unsurudur ANNE-BABA.   'Biz, insana, ana-babasına iyilikte bulunmayı tavsiye ettik. Özellikle de anasını tasviye ederiz ki, o, kat kat zaafa düşerek ona hamile kalmış, emzirmesi de tam iki sene sürmüştür. Binaenaleyh; bana ve ana-babana şükret. ' (Lokman, 31/14).   Allah'ın, ana-baba ve çocuklar arasında yarattığı sevgi ve saygıdan kaynaklanan işte bu hak-görev ilişkisi, insan neslinin yozlaşmadan, sıhhatli ve sağlam bir şekilde devam edebilmesinin ve vazgeçilmez bir şartıdır. Anne şefkati çok önemli ve babadan çok daha fazladır. Ama şefkatini kötüye kullanan annelerin zararı da fazla olmaktadır.Evlatlar bunu zaman zaman istismar etmekte,kötüye kullanmaktadır.Dikkat edilmesi ve kontrolü çok ehemmiyetlidir. Evladın,üzerine titreyen anne ve babasına itaati ve saygısı şarttır. Ama;   'Biz insana, ana-babasına iyilik yapmasını tavsiye ettik. Bununla beraber, hakkında bilgi sahibi olmadığın (ilah tanımadığın) bir şeyi bana ortak koşman için sana emrederlerse, artık onlara bu hususta itaat etme.' (Ankebût, 29/8)   Peygamber Efendimiz de bir hadislerinde: 'Allah size, annelerinize itaatsizliği... Haram kıldı.' (Buhârî, Edeb, 4).   Peygamber Efendimiz de 'Kime iyilik yapayım?' diye üç defa soran bir sahabiye, üç defasında da 'Annene!..' cevabını verdikten sonra dördüncü soruda, babasına iyilik yapması gerektiğini söylemiştir. (Buhârî, Edeb, 2; Müslim, Birr, 1).   Anne ve Baba hamuru nasıl yoğurursa,evlatlar da o hamurun özelliğini taşır.   Bugünün ortamında gelişen elektronik cihazlardan dolayı, aile ortamı parça parça haline gelmiş ve dağılmış vaziyette. Herkesin elinde telefon veya ıpad ile bir köşede yalnızlık içinde. Ebeveynler TV de dizi takibindeler.Birlikte vakit geçirme,kitap okuma veya beyin jimnastiği yapma yok maalesef. Tabi ki istisnalar kaideyi bozmaz.   Bir evin saadeti ve mutluluğu, ebeveynler ile evlatların birbirlerini anlamasından, sevgi ve saygısından geçer. Şefkat ve merhametle davranmak,saygı ile kucaklaşmak gerekir. Nesillerin güzelleşmesi buna bağlıdır.   Ana-baba, çocuklarına yeteri kadar iyilik yapmamış olsalar, hatta bazı zararları dokunmuş olsa da, çocuklar, onlara yine de iyi davranmak mecburiyetindedir. Çünkü insanlar yaşlandıkça çocuklaşır. Çocukluğumuzdaki yanlış ve zararlı davranışlarımızı güler yüzle karşılayanlar bize muhtaç duruma gelince onlara, bize yaptıkları gibi iyi davranmamız aynı zamanda bir şükran borcudur.   Peygamberimiz (ASV) çok öfkeli bir şekilde üç defa, 'Yazıklar olsun o kimseye' dediğinde Ashab-ı Kiram; 'Kimdir o? Ey Allah'ın Resulü! ' diye sorunca; 'Ana-babası veya bunlardan birisi yanında ihtiyarladığı hâlde, cennete giremeyip cehennemi boylayan kimse' der. (Müslim, Birr, 9).   'Size, büyük günahların en büyüğünü bildireyim mi?' diye üç defa sordu. Üç defasında da 'Evet bildir, Ey Allah'ın Resulü.' diyen-ashab-ı kirâma bunların sırasıyla; 'Allah'a ortak koşmak, ana-babaya karşı gelmek, haksız yere adam öldürmek ve yalan söylemek.' olduğunu belirtir. (Buhârî, Edeb, 6).   Peygamberimiz de (ASV): 'Allah'ın rızası, babanın rızasında, gazabı da gazabındadır.' (Buhârî, el-Edebü'l-Müfred, 1; Tirmizî, Birr, 3)   Anne ve Baba ile Evlatlar arasındaki irtibatın güzelliği,aileyi güzelleştirdiği gibi,Toplumu da güzelleştirir. Toplumun refahı ve saadeti buna bağlıdır. Rabbim biz anne ve babaları,evlatlarıyla muhabbetli ve Rıza-yı İlâhî doğrultusunda olmayı nasip eylesin.Amin. Kalın sağlıcakla...