İlk iki ayda kesilen milyarlar ne anlatıyor?

Türkiye’de yılın daha ilk ayları… Ama rakamlar yıl sonunu şimdiden konuşur hale getirdi. 

Durup düşünmek gerekiyor…

Bu sadece bir denetim başarısı mı, yoksa başka bir tablonun işareti mi?

Elbette trafik kuralları hayati öneme sahiptir. Bir kural ihlali, bir hayatın sönmesine sebep olabilir. Bu yüzden denetim olmalı, ceza olmalı, caydırıcılık olmalı. Kimse buna itiraz edemez.

Ama mesele burada bitmiyor…

Çünkü ortaya çıkan tablo şunu da düşündürüyor:

Bu kadar yüksek ceza miktarı, gerçekten kurallara uymayan bir toplumun göstergesi mi?

Yoksa cezaların bir “gelir kalemi” haline gelmesinin sonucu mu?

Bir vatandaş için trafik cezası; sadece bir kâğıt parçası değil, aynı zamanda bir yük. Hele ki ekonomik şartların zorlaştığı bir dönemde, kesilen her ceza daha da ağır hissediliyor.

Ama asıl soru şu:

Amaç insanları cezalandırmak mı, yoksa bilinçlendirmek mi?

Eğer amaç güvenlikse; eğitim, bilinçlendirme ve altyapı yatırımları da en az ceza kadar konuşulmalı. Çünkü sadece ceza keserek bir toplum düzelmez. İnsanları doğruya yönlendirmek, korkutarak değil, öğreterek olur.

Bugün trafikte yaşanan sorunların bir kısmı da sistemsel…

Yetersiz yollar, karmaşık kavşaklar, eksik işaretlemeler…

Bunlar düzeltilmeden sadece cezaya yüklenmek, eksik bir çözüm olur.

Bir de işin vicdan tarafı var…

Vatandaş şunu hissetmeye başlarsa:

“Devlet beni korumak için değil, ceza kesmek için burada”

İşte o zaman güven duygusu zedelenir.

Oysa olması gereken şudur:

Ceza, son çare olmalı…

İlk adım ise eğitim ve farkındalık olmalı…

Sonuç olarak;

Evet, kurallara uymayan cezasını çekmeli.

Ama aynı zamanda sistem de kendini sorgulamalı.

Çünkü mesele sadece kesilen milyarlar değil…

Mesele, o yollarda ne kadar güvende olduğumuzdur.